سخنان علامه سلطان الواعظين شيرازی درکتاب« شب‌هاي پيشاور» پيرامون قمه‌زني

بر طبق نظر عقلا و همچنين از لحاظ منطقي، در مورد عقايد هر قوم و ملتي بايد از روي اسناد و کتب علماي آنها بحث نمود. اگر شما يک کتاب از کتب علما و فقها و مراجع تقليد شيعيان نشان داديد که به سيخ زدن و قفل و قمه و قداره زدن و حجله ي قاسم ساختن و... دستور داده باشند و ازائمه هدي و پيشوايان دين و مذهب در اين موضوعات، خبري نقل نموده من تسليم مي شوم.

و حال آنکه در دستورات شرعي و رساله هاي مراجع تقليد براي حفظ تن و بدن موازيني معين گرديده [است]. کتب فقهي و رساله هاي علما و فقهاي شيعه در دسترس عموم مي‌باشد (از قبيل شرح لمعه و شرايع و رساله‌هاي علميه مانند جامع عباسي و مجمع‌الرسائل و عروة الوثقي مرحوم آيت الله يزدي و وسيلة‌النجات مرحوم آيت الله اصفهاني و ترجمه‌هاي آنها قدس الله اسرارهم)را مطالعه کنيد و ببينيد در مذهب شيعه براي حفظ تن و بدن چه احکامي مقرر آمده و صريحا مي‌رسانند که واجب‌تر از هر واجبي، حفظ تن و بدن آدمي است و هر عملي که موجب ضرر تن و بدن گردد، حرام مي‌شود.

حتي در اعمال واجبه مانند وضو وغسل و روزه و حج و غيرآنها که ابواب مفصلي در فقه جعفري دارد گاهي ساقط مي‌گردد.مثلا در وضو و اغسال واجبه و مستحبه که مقدمه طهارت است اگر مسلمان بداند در عمل کردن آنها ضرر به عضوي از اعضاء بدن مي‌رساند و لو احتمال درد استخوان و غيره بدهد که باعث خوف شود با شرايط وارده ساقط مي‌گردد.يکي از موارد جواز تيمم، خوف ضرر استعمال آب است، به سبب مرض يا درد چشم يا ورم اعضاء يا جراحت و امثال آنها که بترسد از استعمال آب، يا متألم شود.
فقه جعفري اجازه نمي‌دهد عمدا بدون جهت شرعي، حتي سوزني به تن و بدن فرو کنند يا ناخن را عمدا طوري بگيرند که خون ظاهر شود. حتي اجازه نمي‌دهد در مصائب وارده مو بکنند يا صورت بخراشند ويا خود را طوري بزنند که بدن را کبود نمايند و اگر هر يک از اين اعمال را بنمايد، گناه کرده و بايد استغفار نموده و کفاره بدهند... حال بيايند و عکس بياندازند که مرد عامي (خرافي و بر خلاف دستور شرع و مذهب حقه جعفري) تمام بدنش را سيخ و ميخ و قمه و قداره و کارد و قفل زده و يا مرداني لباس زنان پوشيده در حجله وغيره شبيه درآورده  و بگويد که اينها دستور مذهب شيعه است. اعمال مردمان عامي، خرافي و جاهل را به حساب مذهب جعفري آوردن و از دلائل بطلان مذهب قرار دادن، که مردمان بي خبر گمان کنند واقعا امامان شيعه امر به چنين اعمال زشتي نموده اند، جنايت بزرگ است.بسياري از اعمال زشت و خرافي در مردمان عامي بر طبق قوانين قومي جاري است که مبناي اساسي ندارد، نمي‌توان آن اعمال را دليل بر خرابي و فساد اصل مذهب قرار داد. منبع: شب‌هاي پيشاور، ص58-59