صهیون پژوه: تجدید نظر طلبان، مجموعه ای از  اندیشمندان منصف غربی اعم از مسیحی و مسلمان و یهودی هستند که قائلند دولت های یهودزده و جاعل غربی، تاریخ و سیر مطالب را انگونه که خواسته اند نوشته اند و آزادی نظر را از اندیشمندان و منصفین سلب کرده اند. عده ای از اینان چون پروفسور رابرت فوریسون و پروفسور دیدوید ایروینگ و ارنست زاندل و احمد رامی و ... نیز مقالات و کتبی در رد و نقد اساطیر صهیونیستی و غربی چون هولوکاست نوشته اند و در کشورهای دیکتارتور غربی چون فرانسه و آلمان و انگلیس و اطریش و امریکا به زندان و تبعید و جریمه مالی و معذرت خواهی از یهودیان و صهیونیست ها محکوم شده اند. برخی سایت های انها بدین شرح است: http://www.vho.org/  و  http://www.revisionists.com/ و نشریه http://americanfreepress.net/ مطلب ذیل را از وبلاگ القدس لنا در معرفی یکی از این شخصیت های اندیشمند و منصف ارائه می کنم، امیدوارم که آقای عزیزی و این وبلاگ ارزشمنذ بقیه این اندیشمندان را نیز به فارسی زبانان معرفی کنند و با همکاری یکدیگر بتوانیم خدمتی به صهیون ستیزان اندیشمند جهان کرده باشیم:

آشنایی با شخصیت‌های برجسته تجدیدنظرطلب/ نویسنده: ریچارد ای ویدمن[1] مترجم: سیدعبدالرضا عزیزی

جیمز جی. مارتین، مورخ تجدیدنظر طلب

جیمز مارتین یکی از برجسته‌ترین مورخان تجدیدنظرطلب است که آثار متعدد و ارزشمندی در رابطه با تاریخ حقیقی جنگ جهانی دوم از خود به یادگار گذاشته است. بیش از 30 سال پیش، جیمز جی مارتین[2]، یکی از برجسته ترین و قویترین مورخان تجدید نظر طلب قرن بیستم، با مجموعه مقالاتش با عنوان حماسه جزیره هوگ[3]، عبارت "تاریخ ناخوشایند" را  ابداع کرد. او می‌نویسد: "آنچه که مرحوم هری المر بارنز[4]  در طول سالها بطور مفصل از آن با عنوان "سیاهی تاریخ" در رابطه با تجدیدنظرطلبی جنگ جهانی دوم، یاد کرده است، سرنوشت انحرافات تاریخی از کنوانسیون‌های مقبول در حوزه‌های دیگر، بوده است. یکی از اقدامات قابل احترام حمله‌کنندگان تاریخ ناخوشایند این است که طبیعت محدود و اغلب موقتی ماحصل این تاریخ را به استهزا گرفته و فقدان یک حامی پرمدعا برای این تاریخ را تقبیح کرده‌اند و یا اشاره‌ای کنایه‌آمیز و بدخواهانه به ارائه دهندگان آن داشته‌اند اما تا آنجا که ممکن است از مواجهه با مفهوم اصلی اجتناب کرده‌اند."

جیمز مارتین در 18 سپتامبر سال 1916 بدنیا آمده است. او که یک مورخ کارآزموده است در سال 1942 از دانشگاه نیو همپشیر فارغ التحصیل شده است. او در دانشگاه میشیگان نیز تحصیل کرده و در سال 1945 موفق به اخذ مدرک فوق لیسانس شد و در سال 1949 درجه دکترای تاریخ را کسب نمود. وی هنگامیکه در حال کار روی رساله دکترایش بود، نامه ای از برجسته ترین تجدیدنظرطلب آن زمان که هری المر بارنز بود، دریافت کرد. بارنز در نامه به مارتین و همچنین تمامی دانشجویان فارغ التحصیل و استادان دپارتمان تاریخ سراسر آمریکا، از جدیدترین کتاب خود به نام تجدیدنظرطلبی و سیاهی تاریخ تبلیغ کرده بود. این نامه، مارتین را بر آن داشت که نسخه‌ای از این کتابچه را درخواست کند. این تصمیم مهم منجر به مکاتبات مکرری بین این دو نفر شد که همین نیز رفاقت این دو را در ادامه زندگیشان را رقم زد. [3]

مارتین در محافل طرفداری آزادی نیز مشهور بود. او در سال 1953، کتاب مردم علیه کشور: توضیح دهندگان هرج و مرج طلبی فردی در آمریکا[5] را نوشت. این کتاب مورد توجه گسترده بین‌المللی قرار گرفت. این اثر بر فلسفه و فعالیت‌های ضدسیاسی آزادی والنتاریسم (اراده‌گرایی) در آمریکا از سال 1825 تا 1910 متمرکز شده است. این کتاب علیرغم موفقیتی که بدست آورد و تمجید فراوانی که از آن صورت گرفت، آخرین کتاب مارتین در خصوص تاریخ اندیشه‌ها بود. نوشته‌ها و افکار بارنز تأثیر فراوانی بر او داشت. وقتی مارتین به دوست نزدیک و شاگرد بارنز تبدیل شد، همانند او توجه‌اش را به دو جنگ مهم قرن بیستم منعطف کرد. [4]

کتاب دوجلدی لیبرالیسم آمریکا و سیاست جهانی 1941-1931 غالبا به عنوان مهمترین کتاب دوین آدایر شناخته می‌شود که در سال 1964 منتشر شد. به عقیده مورای رتبارد[6]  این دو جلد کتاب "تغییر نظریه لیبرال از سیاست صلح و بی‌طرفی به سیاست مداخله و جنگ و همچنین تغییر سیاست حمایت از بازبینی صلح‌طلبانه معاهده ورسای به دفاع مسلحانه از شرایط تحمیلی" را فاش می‌سازد. [5] هری المر بارنز این کتاب را "بزرگترین دستاورد تجدیدنظرطلبی جنگ جهانی دوم” نامیده است. [6]

مارتین نویسنده سه جلد مجموعه مقالات با نام‌های زیر است: دیدگاه‌های تجدیدنظرطلبانه: مقالاتی در مورد سنت ناموافق تاریخی که ابتدا در سال 1971 به چاپ رسید، حماسه جزیره هوگ و مقالات دیگر در تاریخ ناخوشایند[7] که در سال 1977 منتشر شد، و آنسوی پیرل هاربور: مقالاتی در مورد برخی نتایج بحران در اقیانوس آرام در سال 1941[8] که این مقاله در سال 1983 به چاپ رسید.

مارتین در دهه 1980 با موسسه بازنگری تاریخی (IHR)[9] همکاری داشته و  عضو شورای سردبیری نشریه این موسسه با نام مجله بازنگری تاریخی شد. او چندین بار در کنفرانس های تجدیدنظرطلبانه سالیانه IHR سخنرانی نموده است. کتاب دیگری نیز از او در سال 1984 با این عنوان منتشر شد: مردی که قتل عام را جعل کرد: اعتبار و زندگی اجتماعی رافائل لمکین[10]. این کتاب مهم‌ترین اثر مارتین در رابطه با هولوکاست بود. او در این اثر به تحلیل داستان تکامل مفهوم قانونی و سیاسی معروف به "پیمان نسل‌کشی" و رابطه‌ آن با سیر و مبدع این واژه، پرداخته است.

آخرین کتاب او با نام تلاش آمریکایی برای کتاب‌سوزی به شیوه 1918[11] در سال 1989 منتشر شد و درباره تلاش‌های دولت آمریکا در طول جنگ جهانی اول به منظور جلوگیری شهروندان از مطالعه کتابهای معینی در رابطه با علل و رهبری این جنگ، بود. مطمئنا رفتار مارتین گویای هشداری برای امروز است و همچنین اینکه بسیاری از کتاب ها و مقالات تحت سانسورهای آشکار و نهانی هستند که بارنز آنها را "سیاهی تاریخ" می‌نامد.

روی هم رفته، مارتین بیش از 200 مقاله، نقد، و تحقیق داشته که در مجلات دوره ای بسیاری منتشر شده است. او با دایره‌المعارف بریتانیکا همکاری داشته و سه دوره همکار لغتنامه امریکن بیوگرافی بوده است. او 25 سال سابقه تدریس داشته که شامل تدریس در دانشگاه ایلی نویز شمالی (DeKalb)، کالج ایالتی سانفرانسیسکو، کالج دیپ اسپرینگ و کالج رمپارت است. [7]

او در سال 1976 در مصاحبه با مجله ریزون ارتباط تجدیدنظرطلبی [با مردم] را اینگونه توصیف می‌کند:"تجدیدنظرطلبی می‌تواند با تمام کسانی که علاقمند به ثبت سوابق و علاقمند به نوعی بازتولید قابل اعتماد رویدادها هستند، مرتبط باشد. به عبارت دیگر علاقه من به این موضوع لزوما بواسطه ملاحظات ایدئولوژیک نیست. ثبت درست سوابق، بیشتر یک علاقه فنی است." [8]  این علاقه است که مشخصه این مسیر حرفه‌ای و دستاوردهای عجیب آن می‌شود. این یک استاندارد است که تمامی مورخان باید برای آن تلاش کنند. جیمز مارتین در 4 آوریل سال 2004 در سن 87 سالگی در منزلش در کلرادو اسپرینگز ایالت کلرادو، از دنیا رفت.

پی‌نوشت‌ها

  1. Martin, James J., The Saga of Hog Island and Other Essays in Inconvenient History, Ralph Myles, Colorado Springs, CO. 1977, p. xii.
  2. Weber, Mark. “James J. Martin: The Passing of a Great Historian,” The Revisionist 2(2) (2004), p 216.

3.      Riggenbach, Jeff., “James J. Martin: 1916 – 2004,” online: http://www.antiwar.com/orig/riggenbach.php?articleid=2593

4.   همان

  1. Martin, James J., American Liberalism and World Politics, 1931-1941, Devin-Adair, New York, 1964, back cover.

6.   همان

  1. Weber, p. 216.

8.      “Introducing Revisionism: An Interview with James J. Martin,” online: http://tmh.floonet.net/articles/revintro.html

[1] Richard A. Widmann

[2] James J. Martin

[3] The Saga of Hog Island

[4] Harry Elmer Barnes

[5] Men Against the State: The Expositors of Individualist Anarchism in America

[6] Murray Rothbard

[7] The Saga of Hog Island and Other Essays in Inconvenient History

[8] Beyond Pearl Harbor: Essays on Some Consequences of the Crisis in the Pacific in 1941

[9] Institute of Historical Review

[10] His The Man Who Invented Genocide: The Public Career and Consequences of Raphael Lemkin

[11] An American Adventure in Book burning in the Style of 1918