«جام جهان نما»

با تشکر از برادر عزیزم آقای خسروی که این مطلب را ارسال کردند

يک توپ، يک زمين سبز به بلنداي حدود يکصد و بيست متر، بيست و دو نفر به دنبال آن توپ،چهار نفر داور بازي، صدها هزار چشم بييننده در ورزشگاه و صدها ميليون و گاه بيش از دو ميليارد بيننده پاي گيرنده‌هاي تلويزيون، هدف؟ ...
تلويزيون اين‌روزها برنامه‌اي دارد به نام يک جهان يک جام، فکر کنم در جام هاي قبلي هم بود. من چون فوتبالي نيستم. فقط عنوان برنامه را ديدم ولي اسم با مسمايي است. يک جهان، يک جام. در اين يک ماه سياست، اقتصاد، فرهنگ،خواب شب، روابط خانوادگي و فاميلي، امتحانات مدارس و دانشگاه‌ها و نظم کارمندها و هزار چيز مربوط و نامربوط ديگر به جام جهاني مربوط مي‌شوند و تحت تأثير قرار مي‌گيرند. خوب يک جهان است و يک جام، مگر مي‌شود بي خبر ماند يا نديد؟ ولي هدف؟ ...
به گمانم اين جام آينه زندگي انسان مدرن است براي همين هم اين قدر مهم است. همه چيز دارد؛ سياست، اقتصاد، توريسم، هيجان، تخليه رواني، ميل به شهرت، تبليغات، رسانه،قهرمان،ستاره و ... يعني همه آن‌چه که در دنياي مدرن مي‌توان ديد و مهم انگاشت.
از يک منظر جهان مدرن بر اساس غفلت بنا شده است و «ذکر» بنياد آن را بر باد مي‌دهد. غفلت وقتي سيستماتيک (سامان مند) شد تبديل مي‌شود به آن‌چه که در اطرافمان مي‌بينيم و با آن و در آن زندگي مي‌کنيم، يعني همين دنياي مدرن. جام جهاني فوتبال بزرگترين نماد اين دنياي مبتني بر غفلت است. در اين يک ماه غفلت همه چيز را مي‌گيرد. اين جام، جهان نماست ولي جام جم نيست که غيب نما باشد. بلکه نمادي است از جهان اطراف ما. همين.
(ومن شدیدا در حال تاسف خوردن هستم برای سیاست های صداوسیمای جمهوری اسلامی وسیاست احمقانه ای که در قبال جام جهامی و اساساَ کل فوتبال دارد)

مطالب مرتبط زیر را نیز حتما ببینید: در همین وبلاگ بخوانید: نقدورزش مدرن،فوتبال:اغفال وفریب(لینک موضوعی بیش از ده مطلب خواندنی درباره فلسفه فوتبال و وورزش مدرن و تاریخ فوتبال) همچنین در سایت تریبون مستضعفین بخوانید: گلادیاتورهای صنعت فوتبال چه می‌کنند؟ / جام جهانی؛ خواب جهانی / مسلمان و صنعت ورزش غرب  /  جام جهانی؛ خواب جهانی  / آغاز سرنگونی آپارتاید  / تنها کسانی تا آخر خط با ما هستند که طعم فقر را چشیده باشند